Sluit vrede!

وَإِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّـهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

 

wa-ˈin ǧanaḥū li-s-salmi fa-ǧnaḥ lahā

 

En als zij geneigd zijn tot vrede, wees dan ook daartoe geneigd en stel jouw vertrouwen op Allah. Voorwaar, Hij is Alhorend, Alwetend.

 

al-Anfāl 8, 61

  • 19 februari 2020

Ibn Kathīr haalt een overleveringsketen van Abdullah b. al-imām Aḥmad tot ‘Alī b. Abī Ṭālib waarbij die laatste zegt: ‘’De Boodschapper van Allah (vzmh) zei: ’Na mij volgt er een dispuut of een voorval. Als je voor vrede kan zorgen, doe het dan.’’’

Vervolgens spreekt ibn Kathīr over ibn ‘Abbās, Mujāhid, Zayd b. Aslam, ‘Aṭā al-Khurāsānī, ‘Ikrima, al-Ḥasan en Qatāda die beweren dat het zwaardvers dit vers abrogeert. We hebben intussen al enkele keren die kwestie behandeld. Ook ibn Kathīr is het hier niet mee eens. Hij zegt dat het toegestaan is om vrede te sluiten, zoals we kunnen zien in dit vers en net zoals de profeet Mohammed (vzmh) heeft gedaan in het verdrag van Ḥudaybiyya.[1]

{En stel jouw vertrouwen op Allah. Voorwaar, Hij is Alhorend, Alwetend.} Ismā’īl Haqqī al-Bursawī legt dit versdeel uit met de geruststelling dat moslims niet bang hoeven te zijn voor de vijand nadat ze een vredesverdrag hebben gesloten. Allah zal hun bijstaan als de andere partij valse plannen heeft, Hij zal de vijand geven wat hij verdient. De exegeet komt tot die conclusie door deze daaropvolgende verzen erbij te betrekken: {En als zij jou willen bedriegen; dan is Allah voor jou voldoende. Hij is het Degene jou versterkte door Zijn hulp en door de gelovigen. En Hij bracht hun harten tot elkaar. En al had jij alles wat er op de aarde is besteed, dan zou jij hun harten niet tot elkaar hebben kunnen brengen, maar Allah heeft hen tot elkaar gebracht. Voorwaar, Hij is Almachtig, Alwijs.}[2] {Hij is Alhorend} Degene die alles hoort wat zij zeggen en Hij is {Alwetend} degene die hun intenties kent.[3] Het is ook opvallend dat het vers aan bod komt volgend op deze passage die handelt over het bestrijden van de vijanden: { En brengt wat jullie kunnen aan macht bij elkaar, om hen mee te bevechten, waaronder strijdrossen om daarmee de vijanden van Allah en jullie vijanden angst aan te jagen, en ook anderen die jullie niet kennen (en) die Allah wel kent. En wat jullie ook aan bijdragen uitgeven op de Weg van Allah, Hij zal jullie volledig vergoeden. En jullie zal geen onrecht worden aangedaan.}[4] Dat is de reden dat veel exegeten die verzen dan ook samen bespreken.[5]

In week 20 zal ik meer vertellen over het feit dat er geen dwang is in het geloof en dat verzen die oproepen tot vrede niet geabrogeerd zijn.

 

[1] Isma’īl, Ibn Kathīr, Tafsīr al-Qur’ān al-‘Adhīm. Riyad, Dār li al-Nashr wa al-Tawzī’, 1999, d. 4, p. 58.

وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْإِمَامِ أَحْمَدُ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ -يَعْنِي: النُّمَيْرِيَّ -حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي يَحْيَى، عَنْ إِيَاسِ بْنِ عَمْرٍو الْأَسْلَمِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عليه وسلم: “أنه سَيَكُونُ بِعْدِي اخْتِلَافٌ -أَوْ: أَمْرٌ -فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ يَكُونَ السِّلْمُ، فَافْعَلْ” (1)

وَقَالَ مُجَاهِدٌ: نَزَلَتْ في بني قريظة. وَهَذَا فِيهِ نَظَرٌ؛ لِأَنَّ السِّيَاقَ كُلَّهُ فِي وَقْعَةِ بَدْرٍ، وَذِكْرُهَا مُكْتَنِفٌ لِهَذَا كُلِّهِ.

وَقَوْلُ ابْنِ عَبَّاسٍ، وَمُجَاهِدٍ، وَزَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، وَعَطَاءٍ الْخُرَاسَانِيِّ، وَعِكْرِمَةَ، وَالْحَسَنِ، وقَتَادَةَ: إِنَّ هَذِهِ الْآيَةَ مَنْسُوخَةٌ بِآيَةِ السَّيْفِ فِي “بَرَاءَةَ”: {قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلا بِالْيَوْمِ الآخِرِ} الْآيَةَ [التَّوْبَةِ:29] فِيهِ نَظَرٌ أَيْضًا؛ لِأَنَّ آيَةَ بَرَاءَةَ فِيهَا الْأَمْرُ بِقِتَالِهِمْ إِذَا أَمْكَنَ ذَلِكَ، فَأَمَّا إِذَا كَانَ الْعَدُوُّ كَثِيفًا، فَإِنَّهُ تَجُوزُ مُهَادَنَتُهُمْ، كَمَا دَلَّتْ عَلَيْهِ هَذِهِ الْآيَةُ الْكَرِيمَةُ، وَكَمَا فَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ، فَلَا مُنَافَاةَ وَلَا نَسْخَ وَلَا تَخْصِيصَ، واللَّهُ أَعْلَمُ.

[2] Koran, hoofdstuk 8, vers 62-63.

[3] Ismā’īl Haqqī al-Bursawi, Rūḥ al-Bayān. Beiroet, Dar al-Fikr, d. 3 p. 366.

وَإِنْ جَنَحُوا الجنوح الميل ومنه الجناح لان الطائر يميل به الى أي جهة شاء ويعدى باللام والى اى مال الكفار لِلسَّلْمِ للصلح والاستسلام بوقوع الرهبة فى قلوبهم بمشاهدة ما لكم من الاستعداد واعتاد العتاد فَاجْنَحْ لَها اى للسلم والتأنيث لحمله على نقيضه الذي هو الحرب وهى مؤنثة او لكونه بمعنى المسالمة اى مصالحة وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ اى لا تخف من ابطان مكرهم فى الصلح فان الله يعصمك إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ فيسمع ما يقولون فى خلواتهم من مقالات الخداع الْعَلِيمُ فيعلم نياتهم فيؤاخذهم بما يستحقونه ويرد كيدهم فى نحرهم والآية عامة لاهل الكتاب وغيرهم. والأمر فى قوله فاجنح للاباحة والأمر فيه مفوض لرأى الامام وليس يجب عليه ان يقاتلهم ابدا ولا ان يسعفهم الى الصلح عند طلبهم ذلك ابدا بل يبنى الأمر على ما فيه صلاح المسلمين فاذا كان للمسلمين قوة فلا ينبغى ان يصالحهم وينبغى ان يحاربهم حتى يسلموا او يعطوا الجزية وان رأى المصلحة فى المصالحة ومال إليها لا يجوز ان يصالحهم سنة كاملة الا إذا كانت القوة والغلبة للمشركين فحينئذ جازله ان يصالحهم عشر سنين ولا تجوز الزيادة عليها اقتداء برسول الله صلى الله عليه وسلم فانه عليه السلام فعل كذلك

[4] Koran, hoofdstuk 8, vers 60.

[5] Muhammad, al-Tabarī, Jamī’ al-Bayān fī Ta’wīl al-Qur’ān. Beiroet, Mu’assastu al-Risāla 2000, d. 3 b. 65.

لاَ تَعْلَمُونَهُمُ لا تعرفونهم بأعيانهم. اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ يعرفهم. وَما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ جزاؤه. وَأَنْتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ بتضييع العمل أو نقص الثواب.

وَإِنْ جَنَحُوا مالوا ومنه الجناح

Ismāʿīl Ḥaqqī al-Brūsawī (1653 – 1725)

فَاجْنَحْ لَها أي للسلم […] بمعنى المسالمة أي مصالحة

 « Als het ernaar uitziet dat ze tot verzoening willen komen, en van de strijd zullen afzien uit vrees omdat je goed voorbereid bent, welnu, aanvaart dit dan en wees niet bang dat het een truc is van hen, want Allah beschermt je. » (B. 3, p. 366)

 

Wahba al-Zuḥaylī (1932 – 2015)

هذا دليل واضح على إيثار السلم وتفضيله على الحرب، لأن الإسلام دين السلام والهداية والمحبة، ولا يلجأ في شرعه إلى القتال إلا عند وجود الظروف القاهرة والضرورات الملجئة

« Wees vredesgezind, want je bent beter in staat om vrede te sluiten. » Hierin ligt een duidelijk bewijs dat de islam de vrede boven de oorlog verkiest. De islam is een religie van vrede en liefde, met als zending de Weg te wijzen. De islamitische wet legitimeert de strijd niet, tenzij in het geval van onmogelijkheid door overmacht. (B. 5, p. 400)

 

Nāṣir Mukārim al-Šayrāzī (geboren in 1926)

لما كان الناس يتردّدون أغلب الأحيان عندما يراد التوقيع على معاهدة الصلح، فإنّ الآية تأمر بعدم التردد في الأمر

De meeste mensen aarzelen om een vredesakkoord te tekenen, maar dit vers beveelt de profeet dat hij niet hoeft te twijfelen als hij heeft afgewogen dat de voorwaarden van het akkoord er eerlijk en redelijk uitzien. Het einde van het vers stelt de profeet gerust en zegt hem dat hij niet moet vrezen dat zijn vijanden daardoor hun kansen zullen nemen. Allah laat hem altijd zegevieren. (B. 5, p. 91)

 

Gedicht van Jalaluddin Rūmī (1207-1273)- De alchemie van de liefde
2016 NPS Finals - San Diego - "Islamophobia", Gedicht van Rudy Francisco, Natasha Hooper, een Amen Ra.

 

Brengt ulieder twistzaak voor, zegt de HEERE; brengt uw vaste bewijsredenen bij, zegt de Koning van Jakob. Maar heiligt God, den Heere, in uw harten; en zijt altijd bereid tot verantwoording aan een iegelijk, die u rekenschap afeist van de hoop, die in u is, met zachtmoedigheid en vreze Daarom, voor jullie jullie godsdienst en voor mij mijn godsdienst.
קרבו ריבכם יאמר יהוה הגישו עצמותיכם יאמר מלך יעקב Ὁμοίως γυναῖκες, ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν, ἵνα καὶ εἴ τινες ἀπειθοῦσιν τῷ λόγῳ, διὰ τῆς τῶν γυναικῶν ἀναστροφῆς ἄνευ λόγου κερδηθήσονται, لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ

 

ha-ḥă-rî-šū ’ê-lay ’î-yîm, ū-lə-’um-mîm ya-ḥă-lî-p̄ū ḵō-aḥ; yig-gə-šū ’āz yə-ḏab-bê-rū, yaḥ-dāw lam-miš-pāṭ niq-rā-ḇāh. Homoiôs hai gynaikes hypotassomenai tois idiois andrasin hina kai ei tines apeithousin tô logô dia tês tôn gynaikôn anastrophês aneu logou kerdêthêsontai lakum dīnukum wa-liya dīni
Jesaja 41,21 1 Petrus 3, 15 Quran 109, 6