Diversiteit is Allahs wil

وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللَّـهُ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ عَمَّا جَاءَكَ مِنَ الْحَقِّ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا وَلَوْ شَاءَ اللَّـهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَـكِن لِّيَبْلُوَكُمْ فِي مَا آتَاكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ إِلَى اللَّـهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ

 

wa-law šāˈa llāhu la-ǧaʿalakum ˈummatan wāḥidatan

 

En Wij hebben aan jou het Boek (de Koran) met de Waarheid neergezonden, ter bevestiging van de Schrift die eraan vooraf ging en ter bescherming. Oordeel dus onder hen met wat Allah neergezonden heeft. En volg niet hun begeerten om van de Waarheid die tot jou gekomen is af te wijken. Voor een ieder onder jullie hebben Wij een Wet en een manier van leven bepaald. En als Allah gewild had, had Hij jullie (als behorend) tot een godsdienst gemaakt, maar (Hij doet dit niet omdat Hij) jullie op de proef stelt met wat Hij jullie gegeven heeft. Wedijvert dus (op het gebied) van de goede zaken. Tot Allah is de terugkeer van jullie allemaal, en Hij zal jullie hetgeen waarover jullie van mening verschillen vertellen.

 

al-māˈida 5, 48

  • 20 februari 2020

Al-Qurtubī zegt: ‘’Met jou wordt hier Mohammed (vzmh) bedoeld. Met het boek de Koran.’’[1] ‘Als ‘waarheid’ betekent hier dat de profeet Mohammed (vzmh) het boek heeft gekregen om de waarheid te verkondigen en te bevestigen, en dat hij zo het juiste kan onderscheiden van het onjuiste, geeft al-Nasafī aan. Vervolgens legt al-Nasafī de woorden van Allah ‘ter bevestiging’ uit. [2] Ze beogen dat de Koran alle geloofsprincipes en rituele verplichtingen bevestigt van de boeken die vooraf zijn gegaan. Allah zegt: ‘’En Wij stuurden niet één van de Boodschappers vóór jou, of Wij openbaarden aan hem dat er geen andere god dan Ik is, aanbidt Mij daarom.’’[3]  Vervolgens zegt Allah over de Koran ‘muhaymin’. Over de betekenis van die term zijn verschillende gedachtes verwoord. Ibn ‘Abbās zegt dat het ‘degene die vertrouwd wordt’ betekent. Dat legt Sa’īd b. Jubayr uit als dat er op de Koran wordt vertrouwd omtrent de zaken uit de boeken die de Koran voorafgaan. De Koran moet aldus bevestigen of die kwesties waar zijn of niet. Betekenissen zoals beschermer, bevestiger, getuige zijn ook overgeleverd.[4]

 

[1] Abū ‘Abd Allah al-Qurtubī, al-Jāmī’ li al-Ahkām al-Qur’ān. Caïro, Dār al-Kutub al-Misriyya, 1964, d. 6, p. 209.

قَوْلُهُ تَعَالَى: (وَأَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ) الْخِطَابُ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. وَ” الْكِتابَ” الْقُرْآنُ (بِالْحَقِّ) أَيْ] هُوَ [«2» بِالْأَمْرِ الْحَقِّ (مُصَدِّقاً) حَالٌ (لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتابِ)

[2] Abū al-Barakāt al-Nasafī, Madārik al-Tanzīl wa Haqā’iq al-Ta’wīl. Beiroet, Dār al-Kalim al-Tayyib, 1998, d. 1, p. 451.

{وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الكتاب} أي القرآن فحرف التعريف فه للعهد {بالحق} بسبب الحق وإثباته وتبيين الصواب من الخطأ {مُصَدّقاً} حال من الكتاب {لّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ} لما تقدمه نزولاً وإنما قيل لما قبل الشئ هو بين يديه لأن ما تأخر عنه يكون وراءه وخلفه فما تقدم عليه يكون قدامه وبين يديه {مّنَ الكتاب} المراد به جنس الكتب المنزلة لأن القرآن مصدق لجميع كتب الله فكان حرف التعريف فيه للجنس ومعنى تصديقه الكتب موافقتها في التوحيد والعبادة وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلاَّ يوحى إليه أنه لا إله

[3] Koran, hoofdstuk 21, vers 25.

[4] A. al-Qurtubī, al-Jāmī’ li al-Ahkām al-Qur’ān. Caïro, d. 6, p. 210.

(وَمُهَيْمِناً عَلَيْهِ) أي عاليا عليها وَمُرْتَفِعًا. وَهَذَا يَدُلُّ عَلَى تَأْوِيلِ مَنْ يَقُولُ بِالتَّفْضِيلِ أَيْ فِي كَثْرَةِ الثَّوَابِ، عَلَى مَا تَقَدَّمَتْ إِلَيْهِ الْإِشَارَةُ فِي” الْفَاتِحَةِ” «1» وَهُوَ اخْتِيَارُ ابن الحصار في كتاب شرح السنة له. وَقَدْ ذَكَرْنَا مَا ذَكَرَهُ فِي كِتَابِنَا فِي شَرْحِ الْأَسْمَاءِ] الْحُسْنَى [«2» وَالْحَمْدُ لِلَّهِ. وَقَالَ قَتَادَةُ: المهيمن معناه المشاهد. وَقِيلَ: الْحَافِظُ. وَقَالَ الْحَسَنُ: الْمُصَدِّقُ، وَمِنْهُ قَوْلُ الشَّاعِرِ:

إِنَّ الْكِتَابَ مُهَيْمِنٌ لِنَبِيِّنَا … وَالْحَقُّ يَعْرِفُهُ ذَوُو الْأَلْبَابِ

وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ:” وَمُهَيْمِناً عَلَيْهِ” أَيْ مُؤْتَمَنًا عَلَيْهِ. قَالَ سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ: الْقُرْآنُ مُؤْتَمَنٌ عَلَى مَا قَبْلَهُ مِنَ الْكُتُبِ، وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَالْحَسَنِ أَيْضًا: الْمُهَيْمِنُ الْأَمِينُ. قَالَ الْمُبَرِّدُ: أَصْلُهُ مُؤَيْمِنٌ أُبْدِلَ مِنَ الْهَمْزَةِ هَاءٌ، كَمَا قِيلَ فِي أَرَقْتُ الْمَاءَ هَرَقْتُ، وَقَالَهُ الزَّجَّاجُ أَيْضًا وَأَبُو عَلِيٍّ. وَقَدْ صُرِفَ فقيل: هيمن يهين هَيْمَنَةً، وَهُوَ مُهَيْمِنٌ بِمَعْنَى كَانَ أَمِينًا. الْجَوْهَرِيُّ: هُوَ مَنْ آمَنَ غَيْرَهُ مِنَ الْخَوْفِ، وَأَصْلُهُ أَأْمَنَ فَهُوَ مُؤَأْمَنٌ بِهَمْزَتَيْنِ، قُلِبَتِ الْهَمْزَةُ الثَّانِيَةُ يَاءً كَرَاهَةً لِاجْتِمَاعِهِمَا فَصَارَ مُؤَيْمَنٌ، ثُمَّ صُيِّرَتِ الْأُولَى هَاءً كَمَا قَالُوا: هَرَاقَ الْمَاءَ وَأَرَاقَهُ، يُقَالُ مِنْهُ: هَيْمَنَ عَلَى الشَّيْءِ يُهَيْمِنُ إِذَا كَانَ لَهُ حَافِظًا، فَهُوَ مُهَيْمِنٌ، عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ. وَقَرَأَ مُجَاهِدٌ وَابْنُ مُحَيْصِنٍ:” وَمُهَيْمِناً عَلَيْهِ” بِفَتْحِ الْمِيمِ. قَالَ مُجَاهِدٌ: أَيْ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُؤْتَمَنٌ عَلَى الْقُرْآنِ

 

Ismāʿīl Ḥaqqī al-Brūsawī (1653 – 1725)

فانه (القرآن) يشهد لها (للكتب المنزلة) بالصدق والصحة والثبات وتقرر اصول شرائعها وما يتأبد من فروعها ويعين أحكامها المنسوخة

« En we hebben jou het boek laten neerzenden welke bevestigt dat de aan hem voorafgaande geopenbaarde boeken authentiek zijn, dat ze alle fundamentele principes onderschrijven zoals het monotheïsme of de rechtvaardigheid. » De Koran bevestigt dus dat die openbaringen oprecht zijn. Het boek erkent hun fundamentele wetten (al-usūl) en maakt een heldere, afgewerkte uiteenzetting over de secundaire principes (al-furūʿ) die dienen blijven voortbestaan en over andere die moeten verdwijnen. « Het is dus met deze Koran, Mohammed, waarmee je moet oordelen over de kwesties van de mensen van het boek [wanneer ze jou als rechter nemen] ». Elke gemeenschap heeft zijn eigen openbaring ontvangen. De gemeenschap van Mozes ontving de Thora, die van Jezus het Evangelie en die van Mohammed de Koran. « Geloof dus en leer zijn voorschriften (al-Šarīʿa[1]) » (B. 2, p. 399).

[1] Aanvankelijk betekende al-šarīʿa « de weg die leidt naar het water ». Dit woord wordt symbolisch gebruikt om te zeggen dat het de weg is die leidt naar het leven.

 

Wahba al-Zuḥaylī (1932 – 2015)

أن تلك الكتب من عند الله وأن موسى وعيسى رسولان من عند الله لم يفتريا على الله كذبا

Alle geopenbaarde boeken vóór de Koran, zoals de Thora en het Evangelie, komen wel degelijk bij Allah vandaan. Daarom zijn Mozes en Jezus geen onware boodschappers van Allah. Elke gemeenschap heeft dezelfde grote geboden ontvangen zoals het respect voor een strik monotheïsme, een voorbeeldig gedrag en het zoeken naar deugd. Het bestaan van deze wetten en gemeenschappen heeft geen ander doel dan Zijn dienaren te beproeven en ze te belonen volgens hun daden. (B. 3, p. 568)

 

Nāṣir Mukārim al-Šayrāzī (geboren in 1926)

تخاطب الآية في الختام جميع الأقوام والملل وتدعوهم إلى التسابق في فعل الخيرات بدلَ تبذير الطاقات في الاختلاف والتناحر

Op het eind lanceert het vers een oproep aan alle volkeren en religies. Maak haast met de goede werken, in plaats van je krachten te verdoen aan meningsverschillen en rivaliteit rond te zaaien. Allen zullen terugkeren naar Allah en Hij zal de kwesties beoordelen waarin ze het met elkaar oneens waren op de dag van het oordeel (B. 3, p. 448).

Toen de Allerhoogste land toewees aan elk volk en de mensen ieder hun deel gaf, bepaalde hij de grenzen voor alle volken
naar het aantal nazaten van Israël

Uit één mens de hele mensheid heeft gemaakt, die hij over de hele aarde heeft verspreid; voor elk volk heeft hij een tijdperk vastgesteld en hij heeft de grenzen van hun woongebied bepaald. En als Allah gewild had, had Hij jullie (als behorend) tot een godsdienst gemaakt
בהנחל עליון גוים בהפרידו בני אדם יצב גבלת עמים למספר בני ישראל ἐποίησέν τε ἐξ ἑνὸς πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων κατοικεῖν ἐπὶ παντὸς προσώπου τῆς γῆς, ὁρίσας προστεταγμένους καιροὺς καὶ τὰς ὁροθεσίας τῆς κατοικίας αὐτῶν, وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ عَمَّا جَاءَكَ مِنَ الْحَقِّ
bə-han-ḥêl ‘el-yō-wn gō-w-yim,bə-hap̄-rî-ḏōw bə-nê ’ā-ḏām; yaṣ-ṣêḇ gə-ḇu-lōṯ ‘am-mîm, lə-mis-par bə-nê yiś-rā-’êl. Epoiēsen te ex henos pas ethnos anthrōpōn katoikein epi pantos prosōpou tēs gēs horisas prostetagmenous kairous kai tas horothesias tēs katoikias autōn wa-law šāˈa llāhu la-ǧaʿalakum ˈummatan wāḥidatan
Deuteronomium 32:8 Handelingen 17:26 Quran 5:48